بنگاههای کوچک و متوسط (SME)

بنگاه‌های کوچک و متوسط (small and medium-sized enterprises) در برابر صنایع بزرگ قرار می‌گیرد و نسبت به آن مزایای بسیاری دارد؛ ازجمله ارزش افزوده، نوآوری، اشتغال‌آفرینی و انعطاف‌پذیری بیشتر دارد.

در برخی موارد نیز به‌جای واژه‌ی کوچک از واژه‌ی خرد استفاده می‌شود. تعریف صنایع کوچک و متوسط در کشورهای مختلف با یکدیگر تفاوت دارد و تابع شرایط اقتصادی و صنعتی حاکم است. برخی از معیارهایی که برای تعیین نوع صنایع (کوچک، متوسط و بزرگ) به‌کار می‌روند عبارتند از: تعداد کارکنان، سرمایه، دارایی کل، حجم فروش و ظرفیت تولید، در این میان رایج‌ترین معیار، تعداد کارکنان است که این نیز از کشوری به کشور دیگر متفاوت تعیین می‌شود.

 

مدل تجارت به تجارت (Business-to-Business, B2B) 

بستگی به شرایط، جایی که یک معامله تجاری با کس دیگری انجام می‌شود. معمولاً به صورت زیر اتفاق می‌افتد:

  • یک کسب‌وکار برای فرایند تولید خود نیاز به خرید منابع دارد مانند: یک کارخانه تولید غذا که نمک خود را می‌خرد.
  • یک کسب‌وکار که نیاز به سرویس دیگری برای عملکرد تجارت خود دارد مانند: کارخانه تولید غذا از یک شرکت حسابداری برای حسابرسی استفاده می‌کند.
  • یک کسب‌وکار که مجدداً محصولات و خدمات خود را به وسیله دیگران به فروش می‌رساند. مانند: یک خرده فروشی که محصول نهایی یک کارخانه تولید غذا را به فروش می‌رساند.

نام تجاری b2b یک اصطلاح مورد استفاده در بازاریابی است. عکس این قضایا حالت business-to-consumer (B2C)  و business-to-government (B2G) است.

 

business-Model

 

به‌طور کلی حجم معاملات تجارت به تجارت بیشتر از حجم معاملات b2c است. دلیل اصلی این است که به‌طور معمول در یک زنجیره تأمین تراکنش‌های b2b خیلی بیشتر مواد خام یا اجزای تشکیل دهنده محصول مورد معامله قرار می‌گیرد، ولی یک تراکنش b2c فقط برای فروش محصول نهایی انجام می‌شود. برای مثال: یک کارخانه تولید اتومبیل خیلی معامله b2b ایجاد می‌کند مثلاً خرید تایرها و شیشه‌های جلوی اتومبیل و انواع شلنگ‌های لاستیکی برای خودرو ولی فقط محصول نهایی تولید شده برای فروش به مشتری یک معامله b2c انجام می‌شود.

سایتهای زیر نمونه‌هایی هستند که از مدل B2B استفاده می‌نمایند:

alibaba.comindiamart.commade-in-china.comditrin.com

 

عرضه اولیه‌ی سهام (Initial Public Offerings , IPO)

اولین فروش سهام توسط یک شرکت خصوصی که طی آن به یک شرکت عمومی تبدیل می‌شود عرضه اولیه‌ی سهام نام دارد. عرضه اولیه سهام معمولاً باعث می‌شود بخشی از پول سرمایه‌گذاران به جای خرید سهام موجود، برای خرید سهام جدید به کار رود و به این ترتیب، تقاضای مؤثر برای سهام موجود را کاهش دهد در حالیکه عرضه کل سهام در بازار افزایش یافته‌است. چنین وضعیتی به تنزل قیمت‌ها منجر می‌شود.

 

IPO

 

در واقع شرکتی که نزد بورس مورد قبول قرار گرفته است و میخواهد سهام خود را بین سهام داران خرد تقسیم کند با عرضه اولیه و تعیین قیمت و تعداد محدود اقدام به عرضه سهامش میکند.

 

خوشه تجاری یا گروه تجاری (Business Cluster)

یک خوشه تجاری یک تمرکز جغرافیایی از کسب‌وکارهای متصل، تامین کنندگان و مؤسسات مرتبط در یک حوزه خاص است. خوشه‌ها به منظور افزایش بهره‌وری شرکت‌ها در سطح ملی و جهانی جهت افزایش قدرت رقابت در نظر گرفته می‌شود. در مطالعات شهری، اصطلاح تراکم مورد استفاده قرار می‌گیرد. خوشه‌ها همچنین جنبه‌های مهم مدیریت استراتژیک هستند. مکان‌هایی مانند دره سیلیکون و تپه هالیوود خوشه‌های تجارت محسوب می‌شوند. خوشه تجاری، که همچنین به عنوان خوشه صنعتی یا خوشه رقابتی نیز شناخته می‌شود، توسط مایکل پورتر در (1990) معرفی و محبوب شد. مایکل پورتر ادعا می‌کند که خوشه‌ها از سه طریق روی رقابت‌ها تاثیر می‌گذارند:

  1. افزایش بهره وری شرکت‌ها در خوشه
  2. اجرای نوآوری در این زمینه
  3. انگیزش کسب‌وکار جدید در این زمینه

 

cluster

 

در حال حاضر، مهمترین مزیت رقابت، چگونگی استفاده شرکت‌ها از منابع ورودی، بوسیله نوآوری مداوم است.